polonia, polska, poland, polen, ojczyzna, bellatrix, hosting, serwery wirtualne, serwery fizyczne, kolokacja, rejestracja domen, hosty, server

POLSKIE MIASTA - KROSNO

 

Krosno, określane niegdyś "małym Krakowem", to miasto położone w południowej części województwa podkarpackiego, przy ujściu rzeki Lubatówki do Wisłoka. Mieści się ono na obszarze Kotliny Krośnieńskiej wchodzącej w skład Pogórza Środkowobeskidzkiego.

 

Od zachodu Kotlina Krośnieńska graniczy z Jasielską, a na wschodzie  z Zarszyńską. Nad Krosnem wznosi się tzw. Pasmo Odrzykońskie, z wyróżniającymi się kulminacjami Królewskiej Góry (554m n.p.m.) i Suchej Góry (585m n.p.m.). U podnóża pierwszej znajduje się zamek "Kamieniec", a na szczycie drugiej wieża przekaźnikowa stacji telewizyjnej.

 

Miasto Krosno urzeka pięknem średniowiecznych kościołów i zabytkowych kamieniczek usytuowanych głównie w obrębie Rynku, który mieści się na wzniesieniu ok. 277m n.p.m. Od 30 czerwca 1975r. do 31 grudnia 1998r. miasto było stolicą województwa krośnieńskiego. Obecnie Krosno, zajmujące powierzchnię 43.5km2 i liczące ok.50 tys. mieszkańców, jest miastem na prawach powiatu, a także siedzibą władz powiatu krośnieńskiego obejmującego swym zasięgiem tereny dziewięciu okolicznych gmin.

Ponadto Krosno znajduje się w Euroregionie Karpackim, w skład którego wchodzą przygraniczne tereny Polski, Słowacji, Ukrainy, Węgier i Rumunii.

Szlak dziedzictwa kulturowego

 

Szlak dziedzictwa kulturowego jest rezultatem realizacji projektu "TRASA ROZWOJU". W ramach wdrażania projektu została opracowana koncepcja i przebieg trasy zwiedzania miasta Krosna, została ona wyznakowana poprzez wykonanie tablic informacyjnych w trzech językach przed najważniejszymi obiektami.

 

Lista zabytkowych obiektów znajdujących się na trasie "Szlaku dziedzictwa kulturowego."

Biuro Wystaw Artystycznych

Budynek dawnej hali targowej, wzniesiony na przełomie XIX i XX w., adaptowany do celów wystawienniczych w 1982 r.

Cmentarz komunalny

Założony przed wybuchem I wojny światowej. Spoczywają tu prochy wielu krośnian, którzy uczestniczyli w walkach o niepodległość Ojczyzny (1914-1921 i 1939-1945; Grób Nieznanego Żołnierza) i zasłużyli się dla miasta, regionu i kraju w dziele twórczej pracy w okresie 1918-1939 oraz po II wojnie światowej.

Dawny budynek Towarzystwa Zaliczkowego

Reprezentacyjna budowla (mieściła kasyno i salę bankietową) o cechach neorenesansowych wzniesiona w latach 1893-1894. Jej projektantem i budowniczym był arch. Adolf Stapf z Tarnowa. Sgraffitowy fryz z tematyką naftową i tkacką wykonał Franciszek Daniszewski.

Dawny budynek Towarzystwa "Zgoda"

Wzniesiony w latach 1908-1909; dekoracja fasady w stylu secesji z godłami Korony i Litwy oraz herbem miasta. Do II wojny światowej ognisko życia społeczno-kulturalnego mieszczan i rzemieślników (Cech Wielki). Po wojnie siedziba Cechu Rzemiosł Różnych.

Dawny dom mieszkalny rzeźbiarza Andrzeja Lenika

Stanął w latach 1898-1899 wg projektu Jana Sas Zubrzyckiego, rozbudowany ok. 1908 r. Mieścił także pracownię artysty. Przykład architektury malowniczego eklektyzmu. Sgraffita na fasadzie wykonali: Andrzej Lenik i Seweryn Bieszczad.

Dawny gmach Rady Powiatowej

Zbudowany w latach 1903-1904 wg projektu i pod kierownictwem Oskara Łozińskiego, otrzymał dekorację plastyczną z motywami secesji. Ten reprezentacyjny obiekt był siedzibą poczty oraz władz powiatu (do 1975 r.), następnie województwa (do 1986 r.), a od 1993 r. miasta Krosna.

Dawny pałac biskupi

Od XIV w. do 1626 r. rezydencja biskupów przemyskich połączona z systemem fortyfikacji miejskich. Główny trzon zabytkowej budowli (skrzydło zachodnie z tarczami herbowymi, portalem i sienią) pochodzi z lat 1638-1646. Rozbudowano ją i przekształcono w XIX-XX w. Obecnie Muzeum Podkarpackie.

Dom Leników

Wzniesiony w I połowie XIX w. w stylu klasycystycznym. Będąc własnością przedsiębiorcy Edmunda Stawickiego, mieścił urząd pocztowy (do 1905 r.). Od 1892 r. istniała w nim pierwsza krośnieńska drukarnia, którą w 1888 r. założył drukarz Wojciech Lenik (funkcjonowała tu do 1990 r.).

Dom malarza Stanisława Bergmana

Wzniesiony w latach 1903-1904 wg projektu Jana Sas Zubrzyckiego. Wewnątrz pozostałości polichromii autorstwa artysty, absolwenta krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych i Akademii w Monachium, ucznia Jana Matejki.

Dom Mazurkiewiczów

Klasycystyczny, wzniesiony w 1826 r. Przebudowany w XX w. W II połowie XIX w. był siedzibą Starostwa Powiatowego.

W dzieciństwie mieszkał tu Jan Szczepanik, wybitny wynalazca zwany "polskim Edisonem". Od 1888 r. własność lekarza miejskiego dr med. Dionizego Mazurkiewicza, powstańca z 1863 r. i jego rodziny.

Dom zakonny SS. Misjonarek Św. Piotra Klawera

Zgromadzenie założone przez Marię Teresę Ledóchowską w 1894 r. Pierwszy - macierzysty dom zakonny w Krośnie wzniesiony w latach 1929-1930 wg projektu arch. Stanisława Bergmana.

Muzeum Misyjne: eksponaty z misji; ozdoby, broń, przedmioty kultu, instrumenty muzyczne, okazy przyrodnicze.

Dzwonnica kościoła farnego

Wzniesiona w latach 1637-1651 z fundacji Wojciecha Roberta Portiusa. Trójkondygnacyjna, nakryta baniastym hełmem

z kolumienkową latarnią, którego obecny kształt jest wynikiem restauracji zrealizowanej u schyłku XIX wieku według proj. arch. Tadeusza Stryjeńskiego. Wewnątrz trzy dzwony: Urban, Jan i Marian, odlane w 1639 roku nakładem Wojciecha Roberta Portiusa, przez ludwisarzy Stefana Meutela i Jerzego Oliviera. Największy - Urban, mierzący w dolnym obwodzie 490 cm, jest jednym z największych dzwonów w Polsce.

Gmach dawnego kolegium jezuickiego

Wzniesiony w latach 1660-67, z fundacji Stanisława Zaremby, z częściowym wykorzystaniem fortyfikacji miejskich. Przez ponad stulecie mieścił uczelnię jezuicką odznaczającą się wyjątkowo wysokim poziomem nauczania. Nieregularny czworobok dziedzińca wewnętrznego zamykał od północy (zburzony w roku 1807) kościół jezuitów p.w. Niepokalanego Poczęcia N.P. Marii - jedna z 7 świątyń jakie wzniesiono w mieście do połowy XVII wieku. Po kasacie zakonu w roku 1773, gmach mieścił szkołę, a następnie szpital wojskowy. Po pożarze w roku 1849 odbudowany w końcu XIX wieku. Obecnie siedziba Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Krośnie.

 

Gmach Liceum Ogólnokształcącego im. M. Kopernika

Wzniesiony kosztem miasta wg projektu arch. Bolesława Mańkowskiego przez spółkę budowlaną Fleisch, Jaworski, Łoziński (1904-1905); w l. 90. XX w. poddany kapitalnemu remontowi. W bryle d. Szkoły Realnej i d. Gimnazjum dominuje neogotyk. W 1973 r. przed fasadą stanął pomnik patrona szkoły autorstwa artysty Stanisława Kochanka.

Gmach Sądu

Wzniesiony w latach 1910-1913 wg projektu Stanisława Bergmana. W 1912 r. zamontowano zegar z Fabryki Zegarów Wieżowych M. Mięsowicza w Krośnie. W okresie I i II wojny pełnił funkcję szpitala wojskowego.

Gmach Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół"

Wzniesiony w latach 1898-1899 zapewne według planów malarza Franciszka Daniszewskiego. Pierwotnie mieścił salę gimnastyczną Towarzystwa, w okresie międzywojennym wnętrze pełniło również funkcję sali teatralnej i kinowej. Obecnie Kino "Sokół".

Kamienica Roberta Wojciecha Portiusa

Wzniesiona w połowie XVI wieku przez rodzinę Hesnerów. W posiadaniu Portiusa od 1627 roku, na skutek jego małżeństwa z Anną z Hesnerów. Gruntownie przebudowana w roku 1908. Z czasów Portiusa zachował się m.in. późnorenesansowy kamienny portal arkadowy, z podłuczem zdobionym kasetonami i rozetami. W kluczu portalu data 1640 i monogramy: R P (Robert Portius) i A P (Anna Portiusowa).

Kamienica Wójtowska

Wzniesiona w XV wieku, przebudowana w stylu renesansowym w 1 połowie XVI stulecia. W podcieniu zachowane cztery kamienne kolumny jońskie z połowy XVI wieku i bogaty renesansowy portal w kształcie półkolistej arkady. W zwieńczeniu tarcza z orłem polskim i monogramem Zygmunta Starego. W kluczu arkady tarcza z gmerkiem i literami I S (Ieronim Stano), odnoszącymi się do ówczesnego właściciela kamienicy, rajcy krośnieńskiego Hieronima Stano.

Kamienica - Rynek 1

Wzniesiona zapewne w XVII w., przebudowana (w pomieszczeniach parteru i w przelotowej sieni sklepienia krzyżowe

i kolebkowe). W XIX-XX w. własność miasta. Popularnie zwana magistratem. W okresie 1879-1993 pełniła funkcję ratusza (siedziba władz Krosna). Od 2000 r. rektorat Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej.

Kamienica - Rynek 8

Wzniesiona w I połowie XVI w. Zwana Długoszowską (od właściciela wójta sądowego Jana Długosza). W XIX w. była własnością Leopolda Chodackiego, który prowadził w niej "Aptekę pod Jednorożcem". W 1867 r. kamienicę wraz z apteką nabył Wojciech Pik, aptekarz, radny i burmistrz Krosna. Tu urodził się jego syn Franciszek Pik, poeta, nowelista i tłumacz (ps. Mirandola).

Kaplica Oświęcimów

Ufundowana w latach 1647-1648 przez Stanisława Oświęcima. Wzniesiona według projektu Wincentego Petroniego

z Mediolanu. Dekoracja sztukatorska wnętrza autorstwa Jana Chrzciciela Falconiego. W polu środkowym ołtarza obraz Św. Stanisław wskrzeszający Piotrowina. Na ścianach sześć portretów przedstawicieli rodziny Oświęcimów, wśród nich dwa całopostaciowe Stanisława i Anny. Pod kaplicą sklepiona krypta dostępna z wnętrza kościoła, z trumnami Stanisława Oświęcima i Anny Oświęcimównej.

 

Kirkut

Dawny cmentarz żydowski założony zapewne pod koniec XIX w., podobnie jak gmina żydowska w Krośnie. Wcześniejsze pochówki krośnieńskich żydów na kirkucie w Korczynie i Rymanowie.

Klasztor franciszkanów

W obecnym kształcie architektonicznym wzniesiony na przełomie XV i XVI w., posadowiony w południowo-wschodnim narożniku dawnych murów obronnych. Murowane piętro, z 1591 roku, fundował Jerzy Mniszech - wojewoda sandomierski. Pierwotnie klasztor wchodził w skład dobrze ufortyfikowanego kompleksu zabudowań, z których dwa skrzydła zachowane do dziś, wzniesione na planie węgielnicy, nakrywał dach pogrążony zwieńczony renesansową attyką. W refektarzu klasztornym drewniany belkowy strop z końca XVI w., z inskrypcją łacińską wyrytą na tragarzu środkowym. W połowie

XV w. miejsce pobytu św. Jana z Dukli.

Kompleks najstarszych budynków Huty Szkła

Wznoszony od 1923r. przez Towarzystwo Akcyjne Polskie Huty Szkła na terenie posiadłości rodziny Kaczkowskich. W 1944 r. zniszczony, odbudowany tuż po wojnie.

Pałacyk Kaczkowskich wzniesiony w 1904 r., użytkowany jako Zakładowy Dom Kultury Krośnieńskich Hut Szkła.

Kościół franciszkanów p.w. Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny

Początkami swymi sięga przełomu XIII i XIV stulecia. Z tego czasu pochodzą dolne, kamienne partie prezbiterium. Przebudowany na przełomie XIV i XV w., staraniem podkanclerzego Klemensa z Moskorzewa, w 1 połowie XV wieku rozbudowany o korpus nawowy. Wyposażenie wnętrza neogotyckie - ufundowane w miejsce starszego, zniszczonego przez pożar w roku 1872. Wśród ocalałych fragmentów relikty malowideł ściennych z początku XV i XVI w., zwłaszcza cztery okazałe nagrobki szlacheckie: renesansowy - Jana Kamienieckiego,  autorstwa Jana Marii Padovano; późnorenesansowy - Jana i Elżbiety Jędrzejowskich, z warsztatu Santi Gucciego; manierystyczny - Barbary z Kamienieckich Mniszchowej, autorstwa Jakuba Trwałego; wczesnobarokowy - Jadwigi z Włodków Firlejowej, autorstwa Jana Lukiana Reitino.

Kościół i klasztor 00. Kapucynów

Kościół p.w. Podwyższenia Krzyża Św. wzniesiony w stylu późnego baroku (1771-1811) wg projektu kapucyna

o. Innocentego Bartha. Jednonawowy, z dwukondygnacyjną fasadą (1781) i iluzjonistyczną polichromią wnętrza (1809). Ołtarze z II połowy XIX w. (w głównym - rokokowy krucyfiks z XVIII w.). Klasztor stanął równocześnie z kościołem; skrzydło pn.-zach. z 1853 r.

Kościół parafialny p.w. Trójcy Świętej

Wzniesiony w drugiej połowie XIV wieku, zapewne z fundacji króla Kazimierza Wielkiego, konsekrowany przez biskupa przemyskiego Macieja herbu Janina w roku 1402. Po przebudowie z końca XV w., ponownie konsekrowany w roku 1512. Gotycki korpus nawowy gruntownie przebudowany w latach 1637-1646, staraniem ks. Kaspra Rożyńskiego, nakładem Roberta Wojciecha Portiusa. We wnętrzu znakomity zespół wyposażenia kościelnego z XV-XVII w., m.in.: gotycka Grupa Pasji z początku wieku XV, tablicowy obraz Koronacji Marii z ok. 1480 roku, sześć nastaw ołtarzowych z XVII w., cynowa chrzcielnica fundacji Portiusa z 1634 roku, ponad dwadzieścia obrazów sztalugowych na płótnie z pierwszej połowy XVII w., liczne sprzęty kościelne z XVII i XVIII w.

Krzyż i pomnik papieski

Krzyż papieski, pierwotnie stojący przy ołtarzu, przy którym Papież Jan Paweł II odprawił mszę św. na krośnieńskim lotnisku 10 czerwca 1997 r. Pomnik Jana Pawła II wykonany według projektu s. Czesławy Augustyny Marek.

Muzeum Rzemiosła

Budynek wzniesiony na przełomie XIX i XX w., dawna siedziba Pierwszej Krajowej Fabryki Zegarów Wieżowych Michała Mięsowicza - Cechmistrza Cechu Wielkiego Rzemieślników Chrześcijan, wiceburmistrza Krosna. Remont budynku i adaptacja do celów muzealnych przeprowadzone przez krośnieńskich rzemieślników w latach 1984-1987.

W ekspozycji: Dzieje rzemiosła Polski południowo-wschodniej.

Rynek

Początki placu targowego w Krośnie sięgają czasów przedlokacyjnych. W obecnym kształcie plac rynkowy rozmierzono jednak około połowy XIV wieku, w trakcie lokacji miasta. Badania archeologiczne prowadzone pod nawierzchnią placu

w latach 1999-2000, ujawniły cenne elementy dawnej infrastruktury miejskiej (wodociągi, kramy kupieckie, studnie, kanały ściekowe), przede wszystkim relikty dwóch okazałych budowli: domu wójtowskiego z połowy XIV wieku - zlokalizowanego w zachodniej części Rynku oraz ratusza renesansowego, wniesionego w początkach XVI wieku we wschodniej części placu, zburzonego w roku 1818. Zachowane elementy przyrynkowej zabudowy mieszczańskiej sięgają XV wieku. W pierzei południowej i północnej, zachowane podcienia arkadowe, przeważnie z XVI i XVII wieku. Pierwotnie w podcienia wyposażone były również kamienice pierzei wschodniej i zachodniej.

Stary cmentarz

Założony zapewne ok. 1786 r., użytkowany głównie w XIX i na początku XX w. Miejsce wiecznego spoczynku osób zasłużonych w historii Krosna i okolicy (uczestnicy walk o niepodległość, burmistrzowie, radni miasta i powiatu, urzędnicy, duchowni, nauczyciele i lekarze, artyści, rzemieślnicy, kupcy). Zachowana substancja (m.in. pomnik powstańców z 1863 r.) i treść inskrypcji potwierdzają zabytkowe walory nekropolii.

 

STRONA DOMOWA

 

Źródło: krosno.pl

 

cofnij