POLSKIE MIASTA - BYDGOSZCZ
Wokresie wczesnego średniowiecza gród warowny pełniący ważną rolą w walkach o Pomorze od XIII w. siedzibą Kasztelana. W okresie rozbicia dzielnicowego Bydgoszcz była w posiadaniu książąt kujawskich. Zagarnięta 1309 przez Krzyżaków, pozostała pod ich władzą do 1331; jej przynależność do Polski zatwierdził 1343 traktat w Kaliszu. W 1346 otrzymała prawa miejskie.
Po przyłączeniu Pomorza do Polski (1466) nastąpił gospodarczy rozkwit miasta, które stało sie miejscem przeładunku zboża i towarów leśnych z transportu lądowego na wodny oraz ośrodkiem skupu. Miasto słynęło z wyrobu doskonałego piwa oraz rzemiosła garncarskiego.
Wkońcu XVI w. Bydgoszcz należała do 8 największych miast w Koronie, mających ponad 10 tys. mieszkańców. Za panowania Zygmunta III Wazy zbudowano u nas mennice; w 1657 został podpisany traktat, zwany welawsko - bydgoskim, w którym Polska zrzekła się zwierzchnictwa nad Prusami Książęcymi na rzecz elektora brandenburskiego. W okresie wojen szwedzkich miasto zostało poważnie zniszczone i wyludnione. Po I rozbiorze Polski Bydgoszcz znalazła się pod zaborem Pruskim.
Budowa Kanału Bydgoskiego 1773-74 ułatwiła spław zboża i drzewa z obszarów zajętych przez Prusy, przywróciła miastu jego znaczenie, przekształcając je w ośrodek komunikacyjny i przemysłowy.
W 1807 - 15 Bydgoszcz wchodziła w skład Księstwa Warszawskiego i była stolicą departamentu bydgoskiego; potem znów przyznana Prusom wraz z Wielkim Księstwem Poznańskim, została stolica regencji.
W połowie XIX w. miasto miało ponad 30 tys. mieszkańców. Po kapitulacji Niemiec 1918 r. ludność Bydgoszczy wzięła udział w powstaniu wielkopolskim (1918/19) rozbrajając niemiecką straż graniczną. Na mocy traktatu wersalskiego miasto nasze dnia 20 I 1920 powróciło do Polski.
W okresie międzywojennym miasto rozwinęło się pod względem przemysłowym, w dużej mierze w związku z budową linii kolejowych (Bydgoszcz - Gdynia i Górny Śląsk - Gdynia).
STRONA DOMOWA
Źródło: wirtualna.bydgoszcz.com
